Google+

Aandacht voor kinderen die vastzitten


Aandacht voor kinderen die vastzitten

Aandacht voor kinderen die vastzittenFantastisch dat de 12 kinderen en hun voetbalcoach heelhuids uit de grotten in Thailand zijn gered. En dat meen ik echt!

Toch dient zich een vraag op, die niet meer uit mijn hoofd wil: …en wat met al die andere kinderen?

  • De vluchtelingenkinderen die niet meer gered worden op de Middellandse Zee als ze proberen naar een veiliger heenkomen te zoeken, omdat Italië een probleem heeft met de Europese Unie over de in hun land gestrande vluchtelingen en asielzoekers.
  • En de minderjarigen die zonder ouders vluchtten uit Afrikaanse landen en middels uitbuiting, geweld en misbruik het niet eens halen om de Middellandse Zee op te gaan, dan wel door de Libische kustwacht worden teruggebracht naar kampen. Dit alles met goedkeuring van de Europese Unie.
  • Wat te denken van de kinderen in Syrië die het land niet kunnen ontvluchten. Of die in Jemen vastzitten zonder voldoende voedsel en drinken, omdat de westerse landen heel veel geld verdienen aan de levering van de meest geavanceerde wapens aan Saoedi-Arabië die zonder aanziens des persoons het ‘leven’ in Jemen onmogelijk maken met die bommen en wapens.
  • En wat met de in Nederland opgegroeide kinderen, die hun ouders achterna worden gestuurd naar een land wat ze niet kennen, omdat ze hier geboren zijn en daar nooit zijn geweest.
  • Hoe brengen we de kinderen, die in de Verenigde Staten van overheidswege van hun ouders zijn gescheiden in godsnaam weer bij hun ouders terug, omdat de president zo graag gelijk wil hebben in zijn gevecht met illegalen zonder stil te staan wat voor menselijk en onmenselijk leed hij veroorzaakt?
  • Denk ook (heel even maar) aan de Rohingya-kinderen die afgeslacht zijn door het leger of inwoners van Birma/Myanmar, het land van Nobelprijswinnares mevrouw Aung San Suu Kyi.
  • Hoe krijgen we de vluchtelingenkinderen op de eilanden Nauru en Manus in een menswaardige situatie, omdat Australië weigert vluchtelingen tot hun land toe te laten – ondanks internationale verdragen – en de kampen zelf worden opgeheven en deze vluchtelingen en hun kinderen opnieuw trauma’s oplopen omdat de plaatselijke bevolking hen aanvallen, terwijl de Australische overheid (dat dan weer wel) wel hulp biedt om de 12 voetballers en hun coach te redden.

In het besef dat deze litanie verre van volledig is (en we hebben het nog niet eens over alle volwassenen), schaam ik me diep in een westers, zogenaamd beschaafd land te leven.

En trots wordt gejaagd op een Nederlandse identiteit – gebaseerd op een Joods-Christelijke cultuur? – die ver weg staat van respectvolle omgangsvormen.

Om je kapot te schamen!




Leave a Reply