Google+

hoe aso kun je zijn


Hoe aso kun je zijn?

Wonen in een Vinex wijk heeft zijn voordelen en zijn nadelen. De laatste tijd zie ik alleen de nadelen.
Laten we maar niet moeilijk doen. Het is heet en dan raken we wat sneller- en meer opgewonden.
Vele statistieken hebben uitgewezen dat vooral geluidsoverlast voor mensen een doorn in het oog is. Vooral nu de temperaturen ons dwingen de ramen in de avond en nachtelijke uren open te laten worden we geconfronteerd met de geluiden van onze lieftallige en o zo vriendelijke buren. Barbecues worden complete house party’s nieuwe stijl en wee je gebeente als je gaat klagen.
Laat me helder zijn elk feestje dat teveel en te lang lawaai maakt is voor de buren geen feestje maar een martelgang.
Een beetje rekening houden mag best, zal u denken. Nou, echt niet. Gisternacht nog volledig wakker gehouden door een volkomen onzinnig feestje voor een kind van  6 jaar. Blijkbaar betekent een dergelijke verjaardag dat we gillend en schreeuwend op een balkon staan om 2 uur in de nacht. Lullig het waren Antillianen, maar het hadden net zo goed Portugezen, Marokkanen en niet in de laatste plaats Nederlanders kunnen zijn.
Maar goed deze Antillianen spanden wat mij betreft de kroon door  eigenlijk alleen maar te schreeuwen en soms zelfs ruzie hadden. Een soort van hoge E vrouw tetterde er dan weer semi sociaal doorheen. “Hee djonguh, laat je niet insjemineren!”
Vervolgens werd er een rap beatje ingezet waar men luidkeels schreeuwden: “MIJN MAATJE IS EEN HOERENLUL, TIS GEEN FLAUWEKUL…… ” Onderwijl stelde ik me voor dat het kindje van zes vooraan in de polonaise liep met een staf in haar hand.
Genadeloos schreeuwden de hongerige gasten hun aanzwellende levensliederen. Rechtop zat ik in mijn bed en dacht aan de bejaardenwoningen die zich onder de feestvierende Antillianen bevonden.
De oudjes te bang om te klagen, te klagen tegen deze oh zo aardige buren. Dan maar de ramen dicht en de temperatuur laten oplopen naar boven de dertig.
Ik kijk op mijn BB, bijna tien over twee. Ik kan natuurlijk de politie bellen… Is dat 112? Dat lijkt me iets te rigoureus en ik moet  het wel anoniem doen. Stel je voor dat ze er achter kwamen dan ben ik mijn leven vast niet meer zeker. Ik activeer Google en zoek naar geluidsoverlast.
“Bij geluidsoverlast altijd eerst even overleggen met de desbetreffende overlastveroorzakers”. Ja, dank je de koekoek.
Ik durf niet te bellen, bang voor represailles en klokkenluiders die me zullen overleveren aan deze haatdragende ex gekoloniseerden. Wat een kolere herrie. Ik pak mijn blackberry en tik het opgezochte nummer in…. Niks, mijn BB doet niks alsof die weet dat hier een hoop ellende van gaat komen. Na drie keer kom ik erachter dat mijn provider niet thuis is…
Vodafone zeker….. Opnieuw mijn verbindingen geactiveerd en ja hoor het belletje gaat over.
Ik kom in een keuze manier. De eerste keuze is de dringende boodschap dat als ik spullen verloren of gevonden heb, ik hier niet moet zijn maar bij de gemeente. Juist ja, erg geruststellend. De volgende boodschap is zelfs nog beter, ” als u getuige bent van een overval die nu plaatsvindt dan gelieve 112 te bellen”. Ja lekker dom. Eindelijk heb ik me door het menu geworsteld om te horen dat het wel erg druk is en dat het nog wel even kan duren.
Onderwijl oefen ik nog maar even wat ik zal gaan zeggen…. “Ik wil niet klagen hoor, maar ik weet zeker dat anderen er last van hebben”…..
Weer dezelfde boodschap over diefstal, moord of andere vreselijke dingen waar je gewoon 112 voor mag bellen.
“Goedenavond,, wat kan ik voor u doen?”, klinkt een bitchy vrouwenstem.
“Goeden…acht….morgen prevel ik met een schorre stem”.
Ja.? “Uh..uh ik wil even melden dat mijn overburen wel erg veel lawaai maken..”
” Oh, heeft u al aangebeld…”? “Nou, niet echt, ik heb niet echt een goede verstandhouding met ze…”.
“Ja, maar u kunt toch wel even aanbellen”?
 Plotseling voel ik me boos worden. Ik ga daar echt niet aanbellen 80% is daar dronken of onder de pillen.
Okay, rustig maar meneer. Wat is het adres. Ik geef ze trouw mijn eigen adres.. Nee die van uw buren.
Overburen corrigeer ik nog monter. Ik weet hun adres niet.
Tja antwoord mijn politie engel, dan moet u toch echt even langslopen voor het nummer.
Mijn lieve hemel, het is 2 uur in de nacht en dan moet ik er uit? Maar mevrouw als iemand hier langs rijd met zijn auto dan hoort die het gewoon!!!
Tja, dat zal wel zo zijn, maar we hebben het erg druk, dus als u even langsloopt en dan nog even belt.
Ik hang op, tegen zoveel drempels ben ik in deze hitte niet opgewassen. Terwijl mijn vrienden nog verder gaan met “ff doorzakken” en “de blanke is een eikel ” verkas ik naar een andere slaapkamer, heter maar minder lawaai.
De volgende ochtend lijkt het alsof er niets is gebeurd. Alleen het spoor van braaksel langs de stenen muur herinnert aan een avondje heftig feesten zonder chillen.
Ik vraag mijn buurman of hij ook zo’n last heeft gehad van het lawaai. Hij kijkt me wat versuft aan en vraagt me of ik niet uitgenodigd was. Hij had me al gemist… Jij bent toch de fuifnummer van de buurt?
Tja, ik weet zeker dat ik vanavond prima slaap.
Lees ook:



One Response to “hoe aso kun je zijn”

  1. retsiem schreef:

    Is geen toeval. Het was afgesproken werk.

Leave a Reply