Mini probleempjes met mijn minirokker

Mini probleempjes met mijn minirokker

 

De luchtigheid ontbreekt er een beetje aan. Mensen lijken de laatste tijd zo serieus. Ze lijken zo begaan met de recessie. Er kan geen lachje meer van af.

Eerst het Nederlands elftal wat niet zorgde voor een opleving. De Tour de France is eigenlijk al beslist. Het weer dat een kopie lijkt van de recessie. Zwaar weer, niet warm, niet koud, te nat. Alle redenen om te gaan mopperen.

De zomer, de periode van drank, vrouwen en vooral minirokjes.

korterokker
korterokker

De benen moeten weer zichtbaar worden.

De buurvrouw die er opeens heel anders uitziet.

Geen joggingbroek, maar een minirok. Weliswaar moet er nog wat afgevallen worden, maar dat stellen we gewoon uit tot de winter.

Nederland lijkt momenteel volledig bejaard.

We hebben het niet meer, we verliezen op alle fronten.

We hebben geen leiders meer, we hebben dienders. Dienders van het niet durven.

We hebben een klote-economie. We hebben geen oog meer voor zure regen. Al lekt de kerncentrale morgen dan wijzen we nog naar Japan of naar de Euro.

Wat is er aan de hand vraag je aan je medelotgenoten?

Ze hebben alles verknald. De banken hebben ons belazerd. Het koningshuis kost teveel. Spanje kan wat mij betreft door de pampa’s zakken.

Sommige hebben een tsunami wij hebben een recessie. Torenhoge golven slaan ons zelfvertrouwen 10 meter de grond in.

Het valt me op dat ik geen minirokjes meer zie. Ik kan ze niet meer zien. Mijn ogen vertroebeld door een negatieve kijk van wel 10 centimeteronder de knie.

De VVD lalt er lullig en lastig op los. Komt met wereld ideeën. Privatiseer de gevangenissen. Op zich een goed plan, maar levert niet veel op. Kijk wat er met de post is gebeurd na de privatisering. Een postduif presteert beter.Kijk naar de gevangenissen in Amerika. Prima voor de televisie.

Bleker krijgt een waterhoofd van zijn megastal en wringt zich in 180 bochten en ziet dan ook geen minirok.

De Maxima prinsesjes poseren keurig voor televisie en dartelen in uni-mode door het Nederlandse gras. Geen minirokjes. We gaan naar Griekenland.

Spanje het land van zon en zee en nu van failliete banken. Ik ben blij dat ik daar niet heen ga.

Wilders wil wel. Wil wel minirokjes. Wilders maakt schoon schip in zijn eigen gelederen.

Gekeken wordt naar intelligentie en strafblad. Heb je beide niet? Prima, u bent door.

Onze VOC mentaliteit hebben we met het badwater weggespoeld, de slaven lachen ons vierkant uit. Die wel een minirokje. Ook waren we fout in Indonesië. De eerste bewijzen kruipen uit een vuilnisbak. Alsof we dat al niet wisten. Misstanden, wantoestanden noem maar op, we schrapen ze van mijn part uit een leeg verhaal.

Noemt u mij 1 ding dat wel goed is gegaan.

Er is geen minirokje langs geweest, het wordt een lange jurk.

De politie in opspraak. Het zoveelste youtube filmpje. Nu een autist die met geweld wordt meegenomen.

Dat joch had ook nog een autipas, moet niet veel gekker worden.

Tja, de mensen spreken er schande van. De NVA legt nog eens uit wat een autist en een autipas is. Geen minirokje.

Visio voor slechtzienden staat volledig in de kijker. Misbruik door onderwijsassistent.

Tja ze zagen toch niks. Begeleiders knepen oogje dicht of keken door de vingers. Wat zou het mooi zijn als we misbruik van te voren konden zien. Deze uitspraak verdient ook geen minirok.  Misbruik bij de voordeur is mogelijk als mensen hun mond open doen. De misbruik van kerk en staat is ook onze misbruik.

Doping, dopy Armstrong. We nemen na jaren de medailles af van onze helden en laten anderen doorrijden die het lef hadden een klokkenluider zonder bochel te zijn.

Iedereen in de Tour is een gebruiker, geloof me ik zeg het u maar vooraf dan kunt u later niet terugkrabbelen. Elke medaille is “gedoopt”. Iedereen is een gebruiker in de Tour, anders vallen ze toch niet zo vaak over elkaar heen? Anders rijden ze toch niet door met een geperforeerde long, een gescheurde nier en of milt? Het verdient weer geen minirokje.

Mijn blauwe koffer staat bol van de zachte sandalen en hema-onderbroek.

Mijn vrouw organiseert dat veel beter.

Een mooie blauwe strik er om heen.

Ze kijkt me aan en wrijft over haar buik.

Dit jaar laat ik mijn mini-rokje maar thuis.

Hoogste tijd voor een scheiding. Mijn vrouw is ziek en ik word er ziek van.

Op naar Spanje.

 

Previous Post

Advocaatje leef je nog?

Next Post

Het was aan de Costa del Sol, tralalalala

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.